หลังจากที่เกริ่นมาแบบผิว ๆ ว่าเจออะไรมาบ้างกับบรรดา อิเจ้ทั้งหลาย  มาตอนนี้เราว่า มาดูตอนเราสมัครงานกันดีกว่า  สำหรับใครอยากที่จะสมัครงานก็อ่านๆ ผ่านๆ ไว้ก็ดีเพราะคุณจะได้ไม่เป็นแบบคนพวกนี้ 

** หมายเหตุ แน่นอนเรื่องคำไม่สุภาพ มีมาก แต่จะลดให้ตามสมควรของอารมณ์ และอีกอย่าง นี่ไม่ใช่ how to ไม่เคย how และ to ให้ใคร ตัวมันเองยังควบคุมไม่ได้จะไปเสนอแนะกะใครได้ - -*  **

อันดับแรก เชื่อเหอะเกือบทุกคนแหละต้องเคยสมัครงานกันทั้งนั้น นอกจากจะเป็นลูกคุณท่าน หลานคุณเธอ ทั้งหลายที่ยังไม่จบหรือไม่จบกรูก็มีงานทำ กรูไม่ง้อ ว่าที่ท่านประธานคนต่อไปอย่างกรูจะสนทำไม อันนี้ก็เรื่องของเมิงงง   

การสมัครงานที่ไหนสักแห่งไม่ยากหรอก แค่กรอก ๆ ใบสมัครก็จบ แต่ที่ว่ามันยากอ่ะเพราะว่าแมร่งลุ้น และก็ตื่นเต้นจิหาย  ย้อนอดีตระลึกชาติตอนไปสมัครงานครั้งแรก

" เฮ๊ย มรึงรู้จักร้านกาแฟที่ชื่อ .... (ละไว้ ละไว้) เปล่าว่ะ เพื่อนกรูทำงานที่นั่นมรึงไม่ลองไปสมัครหน่อยว่ะ "    ( แมร่งโทรมาปลุก - -* กรูยังไม่ตื่นเล๊ยยยย )

" ห๊ะ ที่ไหนนะ อ๋อๆ เออ กรูรู้ แต่ไม่เคยไปว่ะ แมร่งแพงสาดดด บ้านกรูแดรกแต่เนสกาแฟ "  ( ตอนนั้น เอสเพรสโซ กะ คาปูชิโนยังแยกกันไม่ออกเลยว่ามันเป็นยังไง.... ก็บอกแล้วว่าซัดแต่เนสกาแฟ - -* )

" เออน่ามรึงมาเหอะ กรูจะรอนะมรึงแต่งตัวมาดีๆอ่ะ เจอกันบ่ายสามนะมรึง " ( แระมันก็วาง ได้ข่าวมาว่ากรูเพิ่งจบพร้อมมรึงนะเมื่อสามวันก่อน มรึงกะไม่ให้กรูพักบ้างหรือไง กรูเข้เกียจโว๊ยยยยยย )

แล้วก็นะหอบเอกสาร รูปถ่าย สารพัดที่พอจะนึกออก เอาไปสมัครงาน อันนี้นิดนึงนะ  คุณจะสมัครงานก็ช่วยเตรียม ๆ เอกสาร อุปกรณ์ มาให้ครบหน่อยเหอะ ถ้าไม่พร้อมวันหลังก็ได้

ที่ต้องเอาแน่ๆ บัตรประชาชน เอาไว้ดูหนังหน้า กะยืนยันว่าเออคนไทยไม่ใช่ต่างด้วงปลอมตัวมา อันเน้ เอามาซะ สองใบ

เอกสาร หลักฐาน ว่าท่านๆ ทั้งหลายจบอะไรมา  ไม่ต้องอายหรอกว่า เกรดไม่สวย ฉลาดน้อยกว่าเพื่อน คนเราได้งานทำส่วนใหญ่ไม่ได้วัดจากตรงนั้น คุณ ๆ ต่างหากไปวัดกันเองว่าไม่ดีพอ  แต่มันก็เกี่ยวนะ เหอๆๆ แหมเกรดออกมาปลวกมาเลยใครเค้าจะเอาล่ะ อย่างน้อยก็ดูดีมั่งเหอะ  เอามาทั้งของจริงและก๊อปนะ ก๊อปเพื่อเลือกเลยเอามาซะ สาม สี่แผ่น กันเหนี่ยว

ต่อไปก็รูป ไม่ต้องโพสต์หน้าเป็นนางแบบ มาสมัครงานนะไม่ใช่ ออกนิตยสาร ไม่ต้องโบ๊ะมากเอาแบบสวยๆใสๆ แก้มนิดปากหน่อย อย่ากล้ามาก แดงเถือกมาคนเค้าจะกลัวเอา  ถ้าจะให้ดีแนะนำ เอารูปมาสองขนาด 1 นิ้ว กะ 2 นิ้ว เอามาอย่างล่ะ สามรูปกะลังดี ไม่ต้องใจดีให้มาทั้งโหลกรุไม่เอา เอาไว้ทำตุ๊กตาวูดูแช่งก็อีกเรื่อง

อันนี้อาจไม่สำคัญแต่หนีบมันมาก็ดี  ทะเบียนบ้าน ถ่ายมาเล่นๆซะ สองใบ ไม่ต้องกลัวไม่มีใครบุกไปหาคุณถึงบ้านแน่ บ้านที่มีทุกวันนี้ยังไม่ค่อยได้กลับเลย เหอๆๆ จอดข้างทางตลอด

และอันนี้ สำคัญพอๆกะสิ่งอื่นนนน มันคือ  ปากกา  คุณจะโดนติดลบทันที ถ้าไปสมัครงานและเดินหน้าเอี๊ย ๆ มาขอยืมปากกาคนอื่น  อย่านะอย่าคิดว่าไม่มี มี๊ เจอมากะตัว เดินมาขอสมัครงาน ห่าลาก เสือกไม่มีปากกาซะงั้น แท่ง ห้าบาทมรึงก็พกๆมาหน่อยเหอะ ( ให้ยื่มนะแต่หลังจากนั้นใบสมัครมันก็กองอยู่มุมหนึ่งของร้าน และลงน้องถังในที่สุด แสรดดขนาดของแค่นี้มรึงยังไม่พร้อมกรุจะพึ่งไรมรึงได้ม่ะเนี๊ย )

การแต่งตัว สำคัญนะ  เฟริส อิมเพสชั่น ความประทับใจแรกเห็นมีส่วนมาก ๆ ขอบอกเลยว่า ไม่ว่าคุณจะสมัครงานที่ไหน ตำแหน่งไหน เสื้อผ้า หน้า ผม  จัดมาเลยเอาให้เรียบร้อย ไม่ต้องถึงขนาดชุดขาวทั้งตัวเหมือนออกบวชหรอก ไม่ใช่วัด  เอาแบบเออดูดีนิดนึง สีจัด ๆ ไม่ต้องเบรกไว้ก่อน เอาอ่อนๆมาดูสุภาพและถ่อมตนดี หน้าก็ไม่ต้องแต่งจัดเอาพอดีๆ เดี่ยวจะกลัวกันซะเปล่า ๆ  สำหรับน้องๆ ที่เพิ่งจบไม่ต้องคิดมาก ถ้าไม่มีทุนชุดนักเรียนน้องนั่นแหละใส่มาเลย แต่แบบปลิ้นๆ นั่งทีเห็นทะลุตับไตไม่เอานะ ไอ่ที่จะมองใบสมัครมันจะไปมองทางอื่นแทน

เคยเจอหลายกรณีมากก  แบบโอ้ แม่เจ้า น้องเดินมาสายเดี่ยว เกงขาสั้นแค่คืบ ผมยาวสยาย มาถึงหน้าเคาท์เตอร์

" พี่ ๆ หนูมาสมัครงาน พี่ยังรับอยู่ป่ะ "  ( ยิ้ม~ มรึงตายตะกะกรูเห็นมรึงแต่งตัวแระ เออกรุรู้ร้านกาแฟ มรึงคงคิดว่าแค่เด็กเสริฟจะเอาไรนัก มรึงคิดผิดดดดดดดดดด  ให้เกียรติกรูหน่อยย ให้ร้านสวยๆของกรูแทนก็ได้ )

" ขอโทษนะน้อง ร้านพี่คนเต็มแล้ว " ( สุภาพสุดแระกะคนอย่างกรู แสรดดด สายเดี่ยว เกงแค่คืบ แสรดดด )

เครสแรกผ่านไปเจอเครสสอง แต่ตัวก็โอเค เสือกมาขอยืมปากกา มรึงตายไม่ได้ผุดอยู่ตรงนั้นแหละ ไม่เอา

เครสต่อมาอีก เอาของมาหมดพร้อมทุกอย่าง แต่

" พี่คะ หนูขอทำวันธรรมดาได้มั๊ย หนูจะได้ชั่วโมงเท่าไหร่ พี่คะแล้วหนูจะขอหยุดได้มั๊ย ? "

" เอิ่มมมม  คุณน้องคุณพี่ว่าคุณน้องได้มาทำงานกับพี่ก่อนมั๊ยพี่ถึงจะบอก  มรึงยังไม่ได้ทำเล๊ยยย ใบสมัรคเพิ่งเขียนเสร้จมรึงทำยังกะว่ามรึงได้มาเป็นพนักงานซะแล้ว  อย่านะอย่า อย่าริอาจไปถามแบบนี้เด็ดขาด ถึงคุณจะสงสัยแค่ไหนก็อย่าถาม ถ้าอยากรุ้จริงๆ ขอเบอร์ติดต่อเอาไว้แล้วค่อยโทรถามเอาจะดูดีกว่ามากกกกกกกก

เรื่องนี้ยังมีอีกเยอะไว้ต่อตอนหน้าแล้วกัน เมื่อยแระ

 

-- คำสารภาพบาป ของคนทำงานบริการ --

** สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับเรา มิได้หมายถึงทุกคนหรือทั้งหมดที่จะเจอแบบนี้ ** 

ก่อนอื่นของให้ทำใจเลยว่า คุณจะหาคำสุภาพไม่ค่อยได้ เพราะมันถูกเขียนขึ้นมาเพื่อ ระบาย อาการเสื่อมๆ ที่เจอมากับตัวกับทั้งลูกค้าและไม่ใช่ลูกค้าทั้งหลาย จะพยายามละคำไม่สุภาพแล้วกัน หึหึ

งานบริการที่ว่า ก็คืองานขายกาแฟ คุณอาจคิดว่า ก็แค่ขายกาแฟ แล้วไงอ่ะ มรึงจะเจออะไรนักหนา แน่นอนมันจะไม่มีอะไรเลย  ถ้าเป็นเจ้าของกิจการ แต่นี่คือ ร้านกาแฟที่ติดยี่ห้อแบรด์ดังระดับอินเตอร์ ( ไม่บอกเดี๋ยวโดนไล่ออก 555 ก็คงรู้ล่ะว่ามันคือแบรด์อะไร ) 

ขอบอกเลย ใครคิดจะทำงานบริการ ใจไม่รัก หน้าไม่ด้าน ความอดทนไม่สูง ตับไตไส้พุงไม่แข็งแรง อย่าทำเล๊ยย โคตรจะเสียสุขภาพจิต 

จิตตกอันดับแรก  บรรดาเพื่อนบ้านผู้แสนดีทั้งหลาย

ไม่รู้มีใครโดนเหมือนกันมั่ง เพื่อนบ้านกันแต่ชอบทับถมกันเอง ชอบแสดงว่า ลูกกรูเก่ง กรูเจ๋ง กรูดีกว่ามรึง  เออไม่ว่า จะไปทำกับใครไม่สน เราอยู่ของเราดีๆ ไม่ข้องเกี่ยว ไมม่เอี่ยวกะชาวบ้าน กับที่บ้าน พ่อ แม่ยังคุยไม่เกิน 10ประโยค เพื่อนบ้านจิตทรามมันมาเลย พุ่งตรงมาร้อยเมตร แมร่งล็อคเป้าไว้ไงวะ เดินดิ่งลิ่วๆมาเลย

" ไง... เรียนจบยังเรา ทำงงานยัง " (หมายเหตุ ลูกมันก็รุ่นเดียวกัน)

" จบแล้ว ทำงานแล้ว "

" จบอะไรล่ะ แล้วทำงานอะไร" ( จะรู้เพื่อ ???? )

" ป.ตรี ขายกาแฟ " ( อืมม มายุ่งกะกรุทำไมนิ ร้อยวันพันปี แมร่งเชิดหน้าใส่ตลอด )

" ต๊ายยยย ( ทำเสียงสูงๆ กระแดะๆไว้นะจะได้อารมณ์มากก ) จบตั๊ง ป. ตรีมาขายกาแฟเนี๊ยนะ "  ( อีเห็ดสด !! )

" ทำอยู่ที่ร้าน ......(ละไว้ ละไว้ เด๊ยวโดนไล่ออก ) " ( ไปขอแกกินเรอะ ทำไมจะทำไม่ได้ห๊ะ )

" แล้วได้กี่พันล่ะถึง ห้าพันมั๊ย เป็นเด็กเสริฟเหนื่อยนะ " ( กรูบอกเมิงเรอะว่ากรูเป็นเด็กเสริฟ แหม..ถึงห้าพันมั๊ย ถุย....ตีค่ากันต่ำไปมั๊ย อีเจ้ )

" ได้สองหมื่น ไม่รวม คอม กะทิป แค่นี้นะ รีบไป " ( ไงล่ะ จริงๆได้ไม่ถึงหรอกแต่หมั่นไส้ คุยทับแมร่งเลย แต่เกิน ห้าพันนะ ก็เกือบๆหมื่นแหละ เหอๆๆๆ )

อย่านะ อย่าคิดว่าจะหนีมาง่าย ๆ มันมาเป็นคอบโบเซ็ต จบคนนี้เจอคนนั้น เพื่อนบ้านเยอะขึ้นมาเชียว

" จบไรมาอ่ะเรา ได้ข่าวว่าจบแล้ว " ( รู้ว่าจบ แต่ดันไม่รู้ว่าจบอะไร - -* )

" จบ ม. .....สิต (ละไว้ ละไว้ ) "

" เหรอออ ลูกน้าจบ ม. ......( สักอย่าง จำไม่ได้ ไม่จำ รกสมอง ) " ( ทำหน้าได้แสรดดดมาก ประมาณอืมมม มรึงจบได้แค่นี้ก็เก่งล่ะ สู้ลูกกรูไม่ได้ ลูกกรูเก่ง ..ได้ข่าวว่าตอนนี้ลูกมรึงเกาะมรึงกินนะ )

-- มาคิดกันสักนิด คนเราทำงานอะไรมันไปหนักเซลล์สมองส่วนไหนของพวกแกห๊ะ ( หมายถึงบรรดาอีเจ๊ทั้งหลายนะ จริงๆโดนถามหลายคนมากกก คำถามนี้ อยากรู้ไปทำไมนักหนา ห๊ะ ว่าทำงานอะไร ) 

คนเราตัดสินกันเพียงเพราะว่า ทำงานบริการ งานพื้นๆ เงินเดือนไม่กี่บาท งานรับจ้างทั่วไป งานที่ไม่มีคนอยากทำ งั้นเรอะ ถ้าพวกกรูไม่ทำมรึงจะมานั่งสบายอย่างนี้เรอะ ถามหน่อย ไอ่พวกคุณหนู หลานคนรวยทั้งหลาย ถามหน่อยเหอะ ที่มาทำเบ่งอ่ะ เงินตัวเองรึเปล่า หามากันเองมั๊ย  ถ้าหามาเองไม่ใช่เอาแต่แบมือขอเงินล่ะก็ ขอนับถือ ถ้าไม่ใช่ก็อย่ามาเบ่งเลย ทุเรศ

-- อีกอย่าง คนมันจะจบ ม. ไหน ที่ไหน คุณเอาอะไรมาวัดว่าเค้าจะหางานดีๆทำไม่ได้ โอเครล่ะยอมรับว่าถ้าจบ ม. ดังๆ โอกาสเลือกก็ย่อมจะเยอะมากกว่า แต่ถามหน่อย เรียน ม. ดัง แต่ไม่จบ จะได้อะไรมาทำกินม่ะ เรียน ม. ธรรมดาแต่มีงานทำเลี้ยงตัวเองได้ดีกว่าม่ะ ห๊ะ  ภูมิใจในสถาบันนะ มาทำหน้าแสรดด ๆ ใส่ เดี๊ยวก็ตบบ้อง ยอมเสีย ห้าร้อย ขึ้นโรงพักข้อหาตบคนเพื่อความสะใจ ยอมมม กรูยอมมม ( ห้าร้อยเปล่า หรือเกิน )

นี่แค่ออกนอกบ้านนะ ยังไม่เข้าร้าน ไว้จะมาต่อ รับรองนี่แค่สิว ๆ เจอเพื่อนบ้านยังตอบโต้ได้ แต่คราวหน้าโคตรเจ๊บใจเลย  ดึกล่ะ ง่วงต้องรีบนอนเพื่อไปออกรบต่อพรุ่งนี้   

 

 

เรื่องนี้เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานเท่านั้น คุณสามารถลบเรื่องนี้แล้วเริ่มต้นเขียนบล็อกได้เลย

ขอให้สนุกกับการใช้บล็อก